UNUTMADILAR..

Deve ve at sırtında geldiler,göçeberdiler..
Kimbilir kaç sürgün gördüler,kaç defa yerinden yurdundan edildiler.
Halep'ten,Rakkadan,Kamışlıdan Diyarbakır'a,Erzurum'a,Antep'ten,Adıyaman'a..

Hayvanlarını otlata otlata geldiler Konya ovasına.
Fakirdiler,sahipsizdiler ama birbirine tutundular.
Hastalıklarla boğuştular,dağları aştılar,Toroslarda yüzlerce canını gömerek gelip Konya ovasında çadır kurdular..
Omeran (Omar), Xalikan (Xallo, Xelil), Nasiran (Nasır), Şexbilan, Mifikan, Molikan, Sefkan,Celikan,Bilikan, Oxciyandılar..
Toprak sahibi oldular,ağa oldular,maraba oldular,çoban oldular cotkar oldular.
Ev yaptılar,toprak ektiler,hayvancılıkla uğraştılar..
Ne acılar,ne yokluklar gördüler,ne badireler atlattılar.
Yüzlerce yıl özünden uzak yaşamalarına rağmen ne dinini,ne dilini ne örf ve adetlerini nede geldiği yeri hiçbir zaman unutmadılar.
Okuma yazma bilmemelerine rağmen çocuklarını okuttular avukat,doktor,öğretmen yaptılar,
Ankara'ya,Konya'ya,istanbula dağıldılar.
Avrupa'nın her ülkesine her şehrine gittiler.
Köyünü,toprağını yinede bırakmadılar.
Birbirini ve geçmişini hiçbir zaman unutmadılar.
Geldiği yeri unutanlardan utandılar,kendilerini asla kaybetmediler.

Yüzyıllar sonra ata dedesinin toprağından koparılan ve ata dedesinin bir zamanlar çadırlarda yaşadığı gibi çadırlarda yaşayan kendine sığınan insanlarını,kardeşlerini bu kis sahipsiz birakmadilar,unutmadılar.
Ata dedesinin izinden gittiler,yardımsever,misafirperverdiler..
Mazlumun yanında zalimin karşısında oldular.
Kardeşlerinin acısını hep yüreğinde hissettiler.
Duran bir otobüsün egsozundan çıkan dumanla ısınan çocukları görünce üzüldüler,
Kendini o insanların yerine ,çocuklarını o çocukların yerine koydular.
Haberlerde geçen bir Suriyeli marketten patlıcan,biber,patates çalmış haberi ile utandılar.
Evinde rahat uyuyamadılar,komşum ve akrabam açken ben nasıl rahat uyurum dediler,
Ve yola koyuldular..
İşçisiyle,esnafıyla,kadini,erkegi ile,yaslisi,genci ile,iş adamı ve işsizi ile tek yürek oldular..
Kardeşlerine ev oldular,aş oldular.
El oldular,ayak oldular,battaniye oldular,ilaç oldular,sıcak bir yuva oldular.
Küçük çocukların,mazlumların,yetimlerin,eli nasırlı anaların,yüreği buruk babaların duasını aldılar.

İşte çadırlardan bugüne gelenlerin torunları bugün kardeşlerinin bu kış çadırlarda kalmasına gönlü razı olmadı.
Evlerine aldılar..
Allah razı olsun
Büyük bir aşiret olmanın sorumluluğunu gösterdiniz,görevini yerine getirdiniz ve halen getiriyorsunuz..
Size ve ata dedenize yakışanı yaptınız.
Sizinle iftihar ettim,gurur duydum iç Anadolu aşiretleri ve "Omara aşireti"..
İyiki varsınız..
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner376

banner375